Historie



Historie atletiekvereniging Achilles-Top Kerkrade

Atletiekvereniging Achilles-Top is opgericht op 19 april 1961 en sindsdien gevestigd in het Gemeentelijk Sportpark Kaalheide. Op de 400 meter kunststofatletiekbaan wordt getraind en vinden regelmatig atletiekwedstrijden plaats. Behalve de trainingsaccommodatie beschikt de club ook over voldoende kleedkamers en toiletten, een recreatieruimte voor een lekker kopje koffie of frisdrank, een krachthonk, een secretariaatruimte, een ruimte voor sportmassage en behandelen van blessures en een buitenverkooppunt tijdens wedstrijden. Iedereen kan de atletieksport met al zijn facetten en onderdelen beoefenen. Er is keuze genoeg: van pure wedstrijdsport tot gezond bewegen voor alle leeftijden. Ook zijn er speciale groepen actief zoals sport overdag en Nordic Walking (wandelen met stokken). De activiteiten van de club beperken zich niet alleen tot lopen. Er is voldoende gelegenheid om andere atletiekonderdelen te beoefenen als springen en werpen. De accommodatie in het Gemeentelijk Sportpark Kaalheide staat bijna elke dag ter beschikking van de sporters. Tijdens de winterperiode wordt op diverse plaatsen ook getraind in sporthallen. De vereniging telt circa 400 leden en is aangesloten bij de Atletiekunie en de Nederlandse Katholieke Sportfederatie (NKS). Verder wordt nauw samengewerkt met de Limburgse atletiekclubs. Veel atleten van de club nemen jaarlijks deel aan wedstrijden in binnen- en buitenland. Daarnaast wordt deelgenomen aan de competitie voor senioren, masters, junioren en pupillen, en aan nationale en Limburgse kampioenschappen. Twee atleten namen tot nu toe deel aan de Olympische Spelen. Jef Hensgens in 1972 in München op de 800 meter en Eugène Martineau in 2004 in Athene en in 2008 in Beijing op de tienkamp. De clubkleuren zijn zwart/wit. Het shirt is wit met het opschrift Achilles-Top op de borstzijde en het shirt is afgebiesd met blauwe en zwarte verticale strepen. Het broekje is zwart. De vereniging heeft vele variaties in de clubkleding: trainingspakken, windpakken, sprintpakjes, sweaters, loopbroeken en shirts. Het secretariaatadres is: Postbus 265, 6460 AG Kerkrade.

Achilles-Top: vijftig jaar atletiek in Kerkrade
Leon Jeurissen
Atletiekvereniging Achilles-Top Kerkrade bestaat in 2011 vijftig jaar. De club is officieel op 19 april 1961 opgericht als Sporting Achilles Kerkrade en heeft sinds de fusie met VAC 321 Top Vaals in 1967 de huidige naam Achilles-Top. Voordat de jubilerende vereniging ontstaat, zijn er in de vorige eeuw nog enkele pogingen gedaan om een atletiekclub in Kerkrade op te richten of de atletieksport te beoefenen onder een andere sportvereniging. Zo wordt bij SV en AV Juliana Spekholzerheide vanaf 1915 atletiek beoefend. Bij SV Bleijerheide wordt in 1935 een atletiekafdeling opgericht. Ook bij SV Kerkrade (Minor) ontstaat in 1943 een atletiek-
afdeling en bij RKTSV in 1942. Dat geldt in de jaren twintig bij nog meer sportverenigingen zoals Sparta (1923), Sportclub ´24, SC Hercules (1924), KDO en Alliance. In 1954 ontstaat als voorloper van Achilles-Top de AV Kerkrade ´54, met als thuishaven het gemeentelijke sportpark Kerkrade. AVK ´54 heeft echter maar een kort bestaan. In het jongenspensionaat van Bleijerheide is Piet Frings in de jaren zestig met de jongens zeer actief en behaalt met AVB ´60 diverse nationale schoolkampioenschappen. In vijftig jaar Achilles-Top heeft de vereniging veel ups en downs gekend, zowel sportief als bestuurlijk. De mannenploeg komt in totaal zeven keer (1970, 1979, 1980, 2003, 2006, 2009 en 2010) uit in de hoogste klasse (eredivisie) en de vrouwen drie keer (1979, 1981 en 1982). De club heeft twee atleten voort- gebracht die hebben deelgenomen aan de Olympische Spelen. Jef Hensgens op de 800 meter in 1972 in München en Eugène Martineau op de tienkamp in 2004 in Athene en in 2008 in Beijing.
Eerste schermutselingen
Na enkele vergeefse pogingen om weer een atletiekvereniging in Kerkrade te beginnen, lukt dat in 1961 dan eindelijk toch. De oprichtingsvergadering op woensdag 19 april is in café Mathieu Turk (v/h Rutten) aan de Markt in Kerkrade. De zoektocht naar een verenigingsnaam begint. Als voortzetting van het eerder ter ziele gegane AVK ´54 wordt AVK ´61 voorgesteld. Ook Sparta wordt genoemd. Het voorstel van Jo Jeurissen om voor Achilles, de naam van de Griekse held, te kiezen wordt aangenomen. De verenigingsnaam wordt uiteindelijk Sporting Achilles Kerkrade. Aan het eind van het oprichtingsjaar bedraagt het ledenaantal van de nieuwe vereniging ruim dertig. Op de eerste algemene ledenvergadering van 26 november 1961 in lokaal Wed. Hamers aan de Holzstraat wordt het voorlopige bestuur gekozen, dat ook de vereniging het levenslicht heeft laten zien. Het bestuur bestaat uit voorzitter Toon Toussaint, secretaris Frans Bost, penningmeester Hub Steins, wedstrijdsecretaris Jo Jeurissen en trainer Fons Lochtman. Na Fons Lochtman wordt op het eind van 1961 Louis Hermans, lid van Kimbria Maastricht, aangetrokken als tweede trainer. Beiden tonen aan onmisbare krachten te zijn binnen de nog jonge atletiekvereniging. Vanaf 1 september 1961 is de vereniging officieel lid van de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie (KNAU) en mogen leden voor het eerst deelnemen aan atletiekwedstrijden.
Het eerste clubblad verschijnt in november 1961 met als titel ‘Tussen start en finish´. Het is het maandelijkse officiële mededelingenblad van de atletiekvereniging tot op heden. De trainingen vinden plaats op zondagmorgen en op maandag- en donderdagavond in het gemeentelijke sportpark Kerkrade. In de wintermaanden wordt op donderdagavond getraind in de gymzaal van de ULO-school aan het Old Hickoryplein.
De eerste wedstrijd waaraan atleten van de nieuwe atletiekvereniging deelnemen, is op 9 september 1961 in Schaesberg. Het zijn Ger Weckseler en Harro Coumans bij de jongens B op de 600 meter, Pierre Hensgens bij het discuswerpen jongens B en Karel Herberigs bij de jongens C op de 600 meter.
In de Atletiekwereld, het bondsorgaan van de KNAU, staat in maart 1962 een opvallend artikel in de rubriek Leo Cosy´s corner. ,,Ik schrijf deze bijdrage terwijl de opgewekte carnavalsklanken door mijn radiootje klinken. Vanzelf zie ik dan op een zeer koude dag Kerkrade voor mij en ontdek daar de voorzitter van Zuid onze collega Piet van der Heiden en onze collega Siem Petit druk bezig met het verrichten van metingen op de nog steeds niet gebruikte en sterk verwaarloosde sintelbaan, gelegen binnen de poorten van het stadion van de Rapid Juliana Combinatie. Wat deden wij daar op die onnoemelijk koude dag? Zij waren, met de een of andere kille noorderling, bezig de baan op zijn kwaliteit en andere hoedanig-heden te beoordelen in de verwachting dat deze baan na een grondige restauratie zou kunnen gaan meespelen in het koor van het nog steeds te kleine aantal banen in ons land. Moge deze kille arbeid ergens (bij de NSF) een warm onthaal vinden." Het berichtje handelt over de sintelbaan waarop Achilles wekelijks traint. De sintelbaan is inderdaad toe aan een volledige restauratie. Verder zijn de zandbakken te klein en voor de hoogspringbak staat een ijzeren mast. Kogelstoot- en discuswerpringen zijn nergens te vinden. Het is om te huilen. Als dit nu eens allemaal in orde komt, wat wordt het dan een prachtige accommodatie. Het bestuur laat weten van de juiste stand van zaken op de hoogte te zijn, maar wil er toch nog even het zwijgen toedoen, totdat officieel van de gemeente het een en ander wordt vernomen.
In de algemene ledenvergadering op 29 april 1962 wordt de officiële clubnaam RK atletiek- vereniging Achilles Kerkrade. Het clubembleem met het stadswapen, ontworpen door Harro Coumans, wordt eveneens aangenomen. De clubkleuren blijven zwart-wit. Wit shirt (of blouse voor vrouwen) en zwarte broek met een witte bies (breedte 1,5 cm).
Eerste baanwedstrijd
De eerste baanwedstrijd van Achilles in het sportpark is op 24 juni 1962. Na bijna twintig jaar wordt Kaalheide weer eens opgeschrikt door een startschot voor een atletiekwedstrijd. De accommodatie is in samenwerking met de gemeente, sportraad en het bestuur in orde gemaakt. Het overleg heeft tot de volgende resultaten geleid. In het sportpark komen twee aanlopen voor speerwerpen, een hoogspringbak, twee verspringbakken, twee polsstok-hoogspringbakken, twee discuswerpringen, een kogelstootring, terwijl de sintelbaan behoorlijk wordt opgeknapt. Ofschoon tijdens de gehele wedstrijd een voortdurende regen-dreiging heerst, blijft de plensbui uit. De organisatie van deze eerste baanwedstrijd verloopt goed. Maar ondanks de overuren van de medewerkers van de gemeente, deugt de baan toch niet voor volle honderd procent. Een Duitse atleet merkt op dat bij het sprinten na 60 meter een lichte helling in de sintelbaan zit. Vóór de staantribune is de sintel ook nog lang niet oké. Nadat de baan gewalst is, rijdt de gemeente nog even met een vrachtwagen er overheen. De wagen laat uiteraard diepe bandensporen achter. Op deze plek begint de baan ook op sommige plaatsen te scheuren. Verder deugt de aanloop bij de verspringbakken niet, die is veel te zacht.
Medio 1962 constateert het bestuur dat steeds meer meisjes in Kerkrade de atletieksport gaan beoefenen. Voor de trainingen van de vrouwen en meisjes wordt de bekende AVON-atlete Bep de Haas aangetrokken. Zij komt voorlopig een keer in de week op maandagavond. De andere twee trainingsdagen zijn de trainingen in handen van Joke van Leeuwenstein.
Achilles krijgt de semi-interland Nederland-Mittelrhein (tweedejaars junioren B en eerstejaars junioren A) op 25 augustus 1962 toegewezen. Verder is besloten om te gaan deelnemen aan de KNAU- competitie met een mannen- en vrouwenploeg in de laagste (derde) klasse. Op tweede Pinksterdag 1963 houdt Achilles de eerste competitiewedstrijd met derde klasse-verenigingen in het sportpark.
Fons Lochtman legt na het baanseizoen 1963 zijn trainersfunctie neer. Door zeer drukke werkzaamheden is hij niet meer in staat zijn verplichtingen als technisch leider van de vereniging na te komen. De vroegere Kimbriaan heeft de club door de moeilijke eerste jaren van haar bestaan geloodst en mag rustig als een van de pioniers van Achilles worden beschouwd. Louis Hermans gaat met ingang van 1 oktober de trainingen verzorgen voor de jongens en mannen. Ook Servee Wijsen is door het bestuur benoemd tot trainer.
Belangrijk nieuws eind 1963 is het akkoord met medegebruiker Roda JC van het sportpark over het gebruik van beide kleedkamers, gas, water en licht. Met ingang van 1 december mag de club elke training gebruik maken van de douches, de lichtinstallaties en watervoorziening in het sportpark.
Cross in stadspark
De eerste clubcrosskampioenschappen vinden plaats op zondag 26 januari 1964 in het stads- park in Kerkrade, samen met RKAVS Schaesberg. De kleedruimte is in de gymzaal van de ULO-school. De gezamenlijke clubkampioenschappen cross van Achilles en RKAVS uit Schaesberg vormen het begin van een goede samenwerking tussen beide verenigingen. Maar trainer Harry Scholtes (RKAVS) raakt enkele maanden later in conflict met het bestuur van zijn club en meldt zich in augustus spontaan aan bij Achilles. In zijn spoor volgen de meeste actieve atleten van RKAVS.
Mathieu Vilain is de eerste Achilles-atleet die deelneemt aan een nationaal kampioenschap. Hij start op 8 maart 1964 in de NK veldlopen in Vught bij de jongens A en wordt 21ste. Herman Theunissen is de eerste Achilles-atleet die een medaille behaalt tijdens een nationaal baankampioenschap. Op 28 juni 1964 wordt hij in Eindhoven nationaal kampioen kogelstoten bij de mannen B-klasse. In het Volkshuis wordt op 22 november 1964 een extra ledenvergadering gehouden. Noodzakelijk vanwege de komst van een grote voormalige AVS-atletengroep naar Achilles en het feit dat de atletiekvereniging NAC Nieuwenhagen te kennen heeft gegeven zich bij Achilles te willen aansluiten om samen één vereniging te gaan vormen. Het gevolg is dat de bestuursleden hebben besloten unaniem af te treden. Allen zullen zich herkiesbaar stellen, met uitzondering van Fons Lochtman. Het nieuwe bestuur bestaat uit: voorzitter Jan Dorren, secretaris Marinus van Loon, penningmeester Hub Steins, wedstrijd-secretaris Jo Jeurissen, vice-voorzitter Toon Toussaint, tweede secretaris Jan Boerjan en tweede penningmeester Dora Goebbels. Aalmoezenier Hubert Lumey blijft in zijn functie van geestelijk adviseur. Als gevolg van de overeenkomst tussen Rolduc en Achilles is Math Hafmans als sportmoderator van Rolduc toegetreden tot het bestuur.
Eerste Abdijcross
Op een van de mooiste en meest historische plekjes van onze Zuid-Limburgse land organiseert Achilles op zondag 14 februari 1965 de eerste Abdijcross voor mannen en
ABCD-jongens. Voor alle deelnemers worden bij de Kerkraadse middenstand prijzen in natura opgehaald. Bij deze eerste editie winnen de mannen van Achilles de wisselbeker van de Stichting Sportraad Kerkrade en de jongens A de Wijnen´s Eldorado-beker. Individueel zijn er zeges van Willy Mohnen bij de jongens C en Theo Kessels bij de mannen sprinters.
De Abdijcross is daarna enorm gegroeid en staat nog steeds op de crosskalender. Elk jaar verricht het bestuur en de vele vrijwilligers een huzarenstukje om dit evenement goed van de grond te krijgen. De inzet is groot en wordt in 2011 beloond met de opname in het nationale crosscircuit. Een leuk cadeau van de atletiekunie in het jaar dat de club vijftig jaar bestaat.
Het besluit van de gemeente Kerkrade in de raadsvergadering van maart 1965 om een nieuwe sintelbaan in het sportpark aan te leggen en de bestaande accommodatie te verbeteren en uit te breiden, wordt binnen de vereniging met grote voldoening ontvangen. De club heeft bewezen bestaansrecht te hebben.
Jo Kuypers is de eerste atleet van Achilles die op 28 augustus 1965 een marathon loopt. Hij eindigt tijdens de nationale kampioenschappen marathon in Enschede als 21ste in 3.06.33 uur.
De samenwerking in het bestuur is in 1965 niet altijd ideaal en is vooral te wijten aan het aan elkaar aanpassen cq. wennen na de fusie met NAC Nieuwenhagen en de komst van een groot aantal AVS- leden naar de club. Tijdens de bestuursvergadering van 24 november 1965 ontstaat een ernstig conflict over de richting die de snel groeiende vereniging (225 leden) moet inslaan. De keuze bestaat uit: kiezen voor aansporing tot prestatiesport of kiezen voor een meer recreatieve aanpak. Dat leidt op de vergadering tot het staken van stemmen. Toon Toussaint, Jo Jeurissen en Dora Goebbels zijn voor prestatiesport en Jan Dorren, Marinus van Loon en Hub Steins voor recreatiesport. Aalmoezenier Hubert Lumey doet nog een bemiddelingspoging, maar de stemmen staken opnieuw. Het bestuur besluit daarop in zijn geheel af te treden en dat is natuurlijk een zware klap voor de vereniging. Tot aan de algemene ledenvergadering van 3 april 1966 wordt de vereniging geleid door Toon Toussaint, Dora Goebbels, Jo Jeurissen en als tijdelijke secretaris Louis Hermans. Math Hafmans heeft zich afzijdig gehouden als vertegenwoordiger van de afdeling Rolduc, maar blijft in het bestuur. Aalmoezenier Hubert Lumey is voorstander van de breedtesport en beraadt zich nog over een verder functioneren. Op het einde van het jaar leggen de bestuursleden Dora Goebbels, Marinus van Loon en Hub Steins hun functie neer. In de periode tot de algemene ledenvergadering in 1966 worden als kandidaat-bestuursleden aangeworven Uwe Heiligers, Piet Meijs en Jo Bexkens.
Na in 1966 voor het eerst met een Achilles-groep als ‘topatleten´ in pyama aan de grote carnavalsoptocht in Kerkrade te hebben deelgenomen, wordt in 1967 besloten dit een vervolg te geven als ‘neger´. Op maandag 6 februari staat de groep dan ook om half twee op het Olmenplein in Chevremont klaar voor het vertrek. Tot op de dag van vandaag neemt de atletiekvereniging jaarlijks deel aan de grote carnavalsoptocht op maandag in Kerkrade.
Nieuwe clubnaam
In de algemene ledenvergadering op 17 maart 1967 in het Volkshuis wordt Jo Bexkens benoemd tot voorzitter. De overige bestuursleden zijn Toon Toussaint vice-voorziteter, Leny Bexkens secretaris, Piet Meijs penningmeester, Jo Jeurissen wedstrijdsecretaris thuis-wedstrijden, Leon Jeurissen wedstrijdsecretaris uitwedstrijden, Werner Heijenrath materiaalcommissaris en Hubert Lumey geestelijk adviseur. Bovendien wordt het bestuur aangevuld met de heren W. Sterck en P. Scheffers uit Vaals. Math Hafmans is de contact-persoon voor de afdeling Rolduc. Tevens wordt de clubnaam Achilles veranderd in RKAV Achilles-Top Kerkrade en omgeving (e.o.), na de fusie met VAC Top 321 Vaals.
Jef Hensgens, Herman Vleugels en Huub Zitzen nemen op 5 maart 1967 in Lisse deel aan de nationale veldloopkampioenschappen. Als trainer is Louis Hermans meegereisd. Zitzen maakt in de 10 km-race een sterke indruk, vooral zijn manier van lopen. Hij wordt achttiende. Vleugels is na afloop niet zo tevreden over zijn lopen op de 5 km. Maar een zestiende plaats in zo´n select gezelschap is buitengewoon goed. Volgens afspraak blijft Jef Hensgens bij de 5 km voor junioren A tot 4,5 km in de kopgroep meedraaien. De omroeper is nog bezig om het publiek voor te bereiden op een eindsprint tussen de vijf koplopers, als Jef als eerste te voorschijn komt. De vreugde over de titel is na afloop groot. ´s Avonds vindt in huize Hensgens in Stokhem nog een huldiging plaats met familie en het Achilles-bestuur.
Aken is zaterdag 31 augustus 1968 het strijdtoneel voor een aanval op het Nederlands record 4 x 1500 meter estafette mannen. Het Achilles-Top-kwartet bestaat uit Kees van Loon, Jef Hensgens, Herman Vleugels en Huub Zitzen. Tegenstanders zijn RFC Luik, Alemannia Aachen en Kimbria Maastricht. De strijd wordt gewonnen door RFC Luik in een nieuw Belgisch record van 15.30.0 minuten voor Kimbria in 15.40.6 minuten (nieuw Nederlands record) en Achilles-Top in 15.45.8 minuten. Ook de tijd van de Achilles-Top- mannen ligt onder de oude nationale recordtijd van De Spartaan Lisse met 15.53.6 minuten.
De vereniging start met ingang van zaterdag 29 maart 1969 in sportpark Kaalheide met recreatieve sportbeoefening voor mannen. De conditietraining staat onder leiding van Karl Hamacher. De eerste Achilles-Top-atleet die zich waagt aan een tienkamp is Martin Meulemans, in het weekeinde van 17 en 18 augustus 1969 tijdens het NK in Vlaardingen. Hij gaat goed van start, maar helaas komt zondag op de tweede dag de tegenslag. De atleet krijgt last van zijn elleboog en ook koorts overmeestert hem. Op advies van de dokter moet hij met nog twee onderdelen (speerwerpen en 1500 meter) voor de boeg, stoppen.
Basketbal
In het Volkshuis vindt op woensdag 22 mei 1970 een speciale bijeenkomst plaats over de oprichting van een afdeling basketbal. Financieel verwacht men geen problemen bij de komst van een tweede sporttak. Over een zaak is men het eens: er komt een basketbalvereniging in Kerkrade. Maar de vraag is of Achilles-Top een dergelijk risico moet nemen. Voordelen zouden kunnen zijn dat goede basketbalspelers een aanwinst voor de spring- en werpnummers kunnen worden. Vereiste is natuurlijk dat zij interesse voor de atletieksport krijgen. Een ander voordeel is de grotere invloed van een ‘sportvereniging´ in gemeentelijke sportzaken. Vanuit de vergadering komen echter ook protesten. Harry Zitzen voorziet een toenemend vertrek van atleten naar andere sporttakken en problemen bij de wintertrainingen door atleten die ook aan de basketbalcompetitie deelnemen. Bovendien wordt een sportvereniging als ‘onpersoonlijk´ ervaren. Tijdens de discussie wordt duidelijk dat er te veel bezwaren kleven aan de oprichting van een sportvereniging. Gelet op de vele bezwaren, wordt afgezien van het oprichten van een basketbaltak en is de kwestie sportvereniging voorlopig van de baan.
Op 1 augustus 1971 organiseert Achilles-Top voor het eerst een grote internationale baan- wedstrijd in het sportpark. De belangstelling is enorm groot. Een grote ploeg uit Azië is aanwezig. Er wordt zelfs een Thais record geëvenaard door Anat Ratanapol op de 100 meter mannen in 10.4 seconden. Ook een Canadese ploeg bezoekt Kerkrade evenals een bus uit Luxemburg. Opvallend is de winnende tijd van de Canadees French op de 10.000 meter in 29.52.6 minuten en de discusworp van de Duitser Dirk Wippermann met 62.16 meter.
Jef Hensgens neemt van 10 tot en met 15 augustus 1971 op de 800 meter deel aan de Europese kampioenschappen in Helsinki en bereikt de halve finales waarin hij wordt uitgeschakeld. Hij is de eerste atleet in de geschiedenis van Achilles-Top die deelneemt aan een EK. Een jaar later wordt Jef Hensgens afgevaardigd naar de Olympische Spelen in München, nadat hij in Athene tijdens een drielandenwedstrijd (Griekenland-Engeland-Nederland) op 27-28 juni de 800 meter heeft gewonnen in 1.46.8 minuten. De atletiekwedstrijden in München zijn van 31 augustus tot en met 10 september 1972 . Voor het eerst in de geschiedenis neemt een Achilles-Top-atleet deel aan de Olympische Spelen. De Spelen worden echter overschaduwd door de aanslag op de Israëlische sporters. Jef Hensgens komt in de serie 800 meter een metertje tekort om zich te plaatsen voor de halve finale.
NK baan senioren in Kerkrade
De organisatie van de Nederlandse kampioenschappen baan voor senioren van 4-6 augustus 1972 in het sportpark krijgt na afloop alleen maar lof. Men prijst de inzet, de ijver en de mentaliteit die in die drie dagen aan de dag zijn gelegd. Het is prima en de waardering groot. Na afloop is iedereen dan ook wel een beetje trots. Voor veel atleten en atletes is deze wed-strijd tevens de laatste kans om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen in München. Circa vijfduizend bezoekers passeren de poorten van het sportpark. Het kwartet Henk Henczyk, Kees van Loon, Theo Kessels en Jef Hensgens wordt op vrijdag op de 4x400 meter estafette mannen tweede in de nieuwe Zuidnederlandse recordtijd van 3.18.5 minuten. Ook 10 km-loper Paul Peeters doet het prima met een vierde plaats in 30.18.1 minuten. De 800 meter finale mannen op zondag wordt een spektakel. Aan de start staan Rijn van de Heuvel, Martin Moser, Bram Wassenaar, Jan Reinders, Evert Hoving en Achilles-Top-atleet Jef Hensgens. Bram Wassenaar zou als trekpaard dienst doen, maar laat het al gauw afweten en loopt de race niet uit. De eerste ronde is te langzaam en dus in het nadeel van Hensgens. Rijn van de Heuvel, bekend om zijn sterke sprint, profiteert hiervan. Luidt aangevuurd door het thuispubliek, ziet Hensgens zijn grote concurrent op de laatste meters alsnog voorbijkomen. Harry Zitzen wint goud bij het discuswerpen. De organisatie van het NK betaalt zijn tol. Er is veel werk verzet en heeft veel uren gekost voor zowel het bestuur als de vrijwilligers. In 1973 staat nog de manneninterland België-West- Duitsland B-Nederland in Kerkrade op het programma. Ofschoon het natuurlijk geweldig is voor een vereniging om grote wedstrijden te organiseren, ontkent het bestuur niet dat de leden hierdoor enigszins tekort wordt gedaan. En daarom besluit het bestuur in 1974 geen kandidaat te zijn voor dergelijke grote wedstrijden.
Achilles-Top organiseert op 3 december 1972 voor het eerst de Erensteiner-jeugdcross. Bij deze jeugdcross verschijnen 250 deelnemers aan de start op een parcours door het naast-gelegen park, bosje en langs de slotgracht van Kasteel Erenstein. De jeugdcross kent echter geen lange levensduur.
Na een afdeling in Heerlen (Schaesbergerveld) in 1971, vindt op 8 januari 1975 de eerste jeugdtraining van de afdeling Waubach plaats. In eerste instantie hebben zich zestig leden aangemeld. Oud- bestuurslid Leendert van Zomeren fungeert als secretaris.
Claire Spauwen wordt op 6 maart 1975 in Reusel nationaal crosskampioene bij de vrouwen. Spauwen neemt op Paasmaandag 1976 deel aan de marathon in Boston (VS). Zij komt als beste Europese loopster als zesde over de finish in 3.05.05 uur. Dit is niet haar beste tijd. Ook niet zo verwonderlijk, gelet op de vermoeienissen en ontberingen op zo´n reis en de broeiende hitte van 36 graden op een heuvelachtig parcours. Ze krijgt een uitnodiging om volgend jaar een trainingsstage in Florida te volgen. Voor Mirjam van Laar is 27 juni 1976 in Kopenhagen de laatste kans om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen in Montreal op de vijfkamp. Haar start is prima. Twee persoonlijke records op de 100 meter horden en het kogelstoten. De teleurstelling komt bij het hoogspringen. Door een inwendige ontsteking in de afzetvoet komt zij slechts tot 1.73 meter (haar beste prestatie is 1.82 meter). Op de tweede dag probeert zij nog van alles en springt 5.89 meter ver en loopt de 200 meter in 25.8 seconden. Zij wordt met een puntentotaal van 4160 derde. De Olympische droom is voorbij. Zij doet dat jaar wel nog mee aan het EK in München.
Claire Spauwen is op 2 oktober 1976 tijdens de officieuze wereldkampioenschappen marathon voor vrouwen in Waldniel als vierde geëindigd in de Nederlandse recordtijd van 2.47.50.4 uur. Zij loopt in Waldniel de wedstrijd van haar leven en duikt vier minuten onder haar eigen recordtijd. Winnares Christa Vahlensieck loopt de marathon in 2.45.24.4 uur voor de Amerikaanse Merritt in 2.47.11.2 uur. Claire vecht een bittere strijd uit om de derde plaats met de Amerikaanse Gayle Barron. De beslissing valt pas op de laatste 500 meter. Claire moet Barron uiteindelijk zeven seconden voor laten gaan.
Eerste verbouwing sportpark
In sportpark Kaalheide wordt in 1977 het atletiekgedeelte verbouwd en uitgebreid. De vereniging krijgt de beschikking over vier kleedkamers, een massageruimte, een eigen bestuurskamer, meer opbergruimte en er wordt rekening gehouden met een krachthonk. Voor de Roda JC-spelers wordt een tunnel onder de sintelbaan aangelegd die uitkomt bij de cornervlag bij de finish van de 100 meter. De vereniging organiseert op 26 november 1977 voor het eerst een herfstloop over 12,5 en 5 km in de Groene Long. Tijdens de algemene ledenvergadering op 4 maart 1978 in het Volkshuis komt het voorstel aan de orde om van Achilles-Top een omni-sportvereniging te maken en een hockeyclub op te richten. Vanuit de vergadering worden echter te veel bezwaren naar voren gebracht zoals de vrees voor ledenverlies en een te grote belasting voor het bestuur. De slotconclusie op dat moment is: wel helpende hand toesteken, maar als de hockeyclub met onze naam aan de competitie wil gaan deelnemen, dan een extra vergadering oproepen. In de loop van het jaar worden de contacten met de hockeyclub stopgezet.
Mirjam van Laar wordt op 28-29 januari 1978 tijdens het NK indoor meerkamp derde met 4080 punten. Zij springt 1.84 meter hoog. Een week later springt Mirjam in Zwolle met 1.87 meter een nieuw nationaal indoorrecord tijdens de nationale kampioenschappen. Hoogtepunt voor Mirjam van Laar is de vijfde plaats op 11-12 maart 1978 tijdens het EK indoor in Milaan met opnieuw een nieuw nationaal record bij het hoogspringen met 1.88 meter.
Gène Janssen organiseert woensdag 6 juni 1979 in het Hubertushuis een forumavond met Harm Kuipers. Zelf treedt hij op als gespreksleider. De eerste spreker is Louis Hermans die iets vertelt over de warming-up. De tweede spreker is Carel van Nisselroy. Hij merkt op dat in Limburg de breedte van de successen gering is en dat dit het gevolg is van de slechte organisatie van jeugdwedstrijden. Harm Kuipers geeft deskundige tekst en uitleg over de medische begeleiding in de sport, waarbij volgens Kuipers de waarde van deze begeleiding wordt overschat, maar ook onderschat. Na de pauze ontstaat een geanimeerde discussie over allerlei onderwerpen, die beantwoord worden door Harm Kuipers, Sjef Swinkels, Sjeng Collard en Louis Hermans.
Tijdens de begrotingsbehandeling in de gemeenteraad van Kerkrade in 1979 wordt het idee geopperd om een kunststofbaan in het sportpark aan te leggen. Wethouder Cap Schroeder: ,,Het ontwikkelen van plannen voor de aanleg van een kunststofbaan in sportpark Kaalheide, ten behoeve van de atletiekvereniging Achilles-Top, zal ons college niet uit de weg gaan. Ik wijs u er wel op dat een en ander een investering vergt van ongeveer één miljoen gulden." Naar aanleiding van dit bericht heeft het bestuur bij de gemeente een officieel verzoek ingediend voor het aanleggen van zowel een acht lanen als een zes lanen kunststofbaan.
De verstandhouding met Roda JC is slecht en bereikt in de loop van het jaar een dieptepunt. De spanningen lopen zo hoog op, dat de gemeente Kerkrade ingrijpt en een beheers- en gebruikscommissie in het leven roept. Het probleem is dat Roda JC zich in het sportpark hoofdhuurder voelt en verantwoordelijk denkt te zijn voor de gang van zaken in het stadion. Achilles-Top wil op normale wijze de atletieksport beoefenen en niet voor elke activiteit afhankelijk zijn van de welwillende houding van de voetbalclub. Het gebruik van het sport-park door Roda JC en Achilles-Top is in de loop van de jaren dan ook een slepende zaak geworden. De negatieve reacties van de kant van Roda JC met onder andere het uitdraaien van het licht tijdens een avondatletiekwedstrijd, heeft er toe geleid dat enkele gemeenteraads-leden hierover vragen hebben gesteld aan het college van B en W. In de beheerscommissie nemen plaats een afgevaardigde van Achilles-Top (voorzitter Jo Jeurissen), Roda JC, een vertegenwoordiger van de Algemene Technische Dienst (ATD) van de gemeente Kerkrade en een afgevaardigde van het bureau Sport en Recreatiezaken. Als voorzitter fungeert wethouder Cap Schroeder. Roda JC laat kort na dit besluit weten hieraan niet mee te willen werken.
Referaat Ernst van Aaken
Op uitnodiging van Achilles-Top en initiatiefnemer Martin Lambrichts houdt dr. Ernst van Aaken uit Schwalmtal-Waldniel op 12 juni 1981 in de Hof van Erenstein in Kerkrade voor 200 bezoekers een referaat over de lange afstandssportbeoefening. Het referaat gaat over de sportbeoefening in relatie tot de gezondheid en verder over trainingsmethodieken in de atletieksport. Ernst van Aaken kan gezien worden als de man die meewerkte aan de heropbouw van de naoorlogse atletieksport in Duitsland. Hij ontwikkelt een geheel nieuwe trainingsmethode en bestempelt de als zaligmakend beschouwde intervaltraining als fundamenteel onjuist. Zijn theorie is gebaseerd op fysiologische en biochemische principes, waarbij hij adviseert uithoudingsvermogentrainingen als voornaamste trainingsmethode te hanteren, ook voor de middenafstandslopers. Hij verkondigt veertig jaar de stelling dat vrouwen minstens zo geschikt zijn voor het lopen van lange afstanden als mannen. In zijn woonplaats Waldniel organiseert hij de eerste marathon voor vrouwen. Het duurt tot 1984 in Los Angeles alvorens de marathon voor vrouwen voor het eerst op het programma van de Olympische Spelen staat.
Nadat al enige tijd plannen bestaan voor het oprichten van een afdeling in Ransdaal, wordt op
29 maart 1982 in de sportzaal aan het Dorpsplein de eerste introductietraining gegeven. Half april staan 26 leden geregistreerd en is de afdeling een feit. De eerste trainingen worden verzorgd door Theo Kessels. Na de start van een jeugdafdeling in Ransdaal wordt op 14 juni op de sintelbaan van het Jongenspensionaat in Bleijerheide een aparte afdeling opgericht. De trainingen staan onder leiding van Piet Frings, Jo Dill, Wim Hanssen en Ger Thijssen.
In het kader van het 700-jarig bestaan van de stad Herzogenrath is op 27 november 1982 een Diesseits/Jenseits-loop langs de grensposten Pannesheide en Holz, zowel op Duits als Nederlands grondgebied. De deelname is groot. Op een parcours in het industriegebied Spekholzerheide houdt Achilles- Top in dat jaar een tien Engelse Mijl.
Jo Hanssen neemt op uitnodiging van de KNAU van 25 maart tot en met 8 april 1983 deel aan een trainingskamp in het Italiaanse Formia. Dat legt hem geen windeieren. Hij schrijft namelijk in dat jaar in Sittard geschiedenis door bij het verspringen als eerst atleet van Achilles-Top de zeven metergrens te passeren: 7.08 meter.
Medio 1984 hoor je: ‘Echt waar? Eindelijk. Hoera!´ Het zijn enkele reacties van mensen als ze horen dat het eindelijk rond is met de kunststofbaan in Kerkrade. Het ministerie van Economische Zaken en WVC, en het bedrijfsleven hebben bijna een half miljoen gulden voor de zeslanen baan gevoteerd. De gemeenteraad van Kerkrade stelt 3,5 ton voor de baan beschikbaar. De club heeft veel te danken aan wethouder Cap Schroeder en Harry Handels van de Sportraad Kerkrade en haar medewerkers. Via veel intensief lobbyen in Maastricht en Den Haag hebben Schroeder en Handels en zijn medewerkers het bijna onmogelijke voor elkaar gekregen. Ook dank natuurlijk aan de provincie Limburg, het rijk en voorzitter Jo Jeurissen voor het vele werk dat hiervoor verzet moest worden. In verband met de aanleg van de kunststofbaan zijn alle thuiswedstrijden afgelast. De clubkampioenschappen vinden plaats op de sintelbaan in Bleijerheide.
Kunststofbaan
In het kader van het 25-jarig bestaan van de Sportraad Kerkrade, wordt in het feestprogramma op 24 augustus 1984 de eerste ‘sprong´ van sintels naar kunststof opgenomen. De symbolische sprong over de horde wordt gemaakt door beschermheer burgemeester Jo Smeets, drs. L. Benders namens de provincie Limburg en sportraadvoorzitter Hub Doveren.
Burgemeester Jo Smeets heeft op 25 augustus 1985 de nieuwe kunststofaccommodatie in het sportpark officieel geopend. Samen met de nieuwe kunststofbaan werd ook de binnen-accommodatie ter hand genomen en met succes afgerond. Hoewel niet alle wensen zijn vervuld, mag toch met tevredenheid op deze fase in het verenigingsbestaan worden terug-gekeken. De bestuurskamer werd tot recreatieruimte omgebouwd, het massagehok kon worden uitgebreid, een secretariaat worden ingericht in het voormalige supportershonk van Roda JC en bovendien krijgt de club de beschikking over het krachthonk van Roda JC, waardoor in de bergruimte meer ruimte vrij komt voor materialen. In die bergruimte wordt ook de kantinevoorraad in een apart deel opgeslagen.
In het voorjaar 1986 start de vereniging met het aanbieden van sport overdag in het sportpark. De trainingen vinden nog steeds plaats en staan onderleiding van Han Vos.
Janine van der Bolt is op 9 november 1986 de eerste Achilles-Top-atlete die mag deelnemen aan een wereldkampioenschap, namelijk het WK 15 km in Lissabon. Samen met Carla Beurskens, Joke van Gerwen en Carolien Lucas vormt zij de Nederlandse vrouwenploeg. Een dikke week voor Lissabon ontdekt Janine dat ze overtraind is en een tekort aan magnesium heeft. Zij twijfelt nog even over de deelname, maar staat 5 november met volle sporttas en stijf van de magnesiumspuiten op Schiphol. Een dag later moet zij in het Academisch Ziekenhuis van Lissabon een sekse-test ondergaan. Bij deelname aan een WK hoort immers een officiële medische verklaring of je een man of vrouw bent. In een rommelige ruimte tapt een oude dokter speeksel van Janine af dat later onder een microscoop bekeken wordt. Op deze manier kun je blijkbaar zien of je een mannetje of vrouwtje bent. De atlete onderhoudt leuke contacten met de Portugese en Argentijnse loopsters. Zij is verbaasd over de strenge, serieuze gezichten waarmee de Russinnen rondlopen en alle dagen in trainingspak. Op de wedstrijddag finisht zij op de 58ste plaats in 54.48 uur. De tijd valt haar honderd procent mee.
Bij de gemeente Voerendaal is in 1986 een plan ingediend voor een oefenaccommodatie atletiek op het trapveldje naast het veld van de voetbalclub SCKR. Het plan voorziet in een sprintstuk van 40 meter, een discuswerpring met kooi, een kogelstootring, een verspringbak, een hoogspringbak en een bergruimte. De trainingen in de afdeling Heerlen worden per 1 april 1986 stopgezet. Reden: het uitblijven van subsidie, de meeste leden hebben een leeftijd bereikt waarop ze in Kerkrade kunnen gaan trainen en gebrek aan voldoende jeugdtrainers.
Zwarte bladzijde
Donderdag 23 juli 1987 is een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de vereniging. Op die dag komen Mien en Servaas Grosjean bij een auto-ongeluk tijdens hun vakantie in Friesland (Marum) om het leven. Ongeloof en diepe droefheid treft de club bij het verlies van deze twee gewaardeerde leden. Mien Grosjean treedt acht jaar geleden toe tot het bestuur en is geruime tijd secretaris geweest en sinds kort vice- voorzitter. Zij is de vaste notuliste. Servaas Grosjean
is lid van de materiaalcommissie. Op dinsdag 28 juli zijn zij in Schinveld begraven.
Sjef Senden verovert in het Italiaanse Verona tijdens het EK veteranen op 2 juli 1988 een bronzen medaille op de marathon in zijn klasse (55-59 jaar). De marathon wordt door de hoge temperatuur en luchtvochtigheid op die dag een hele opgave. Gelet op deze zware omstandig-heden is zijn tijd uitstekend: 2.48.11 uur. Zijn prestatie in Verona heeft wel zijn tol betaald. Hij tobt na zijn Italiaanse avontuur met een fikse blessure, waardoor hij voorlopig niet meer in wedstrijden kan uitkomen.
De marathon in Berlijn op 9 oktober 1987 krijgt bezoek van een groep lange afstandslopers van Achilles-Top. Het is het begin van een lange reeks deelnames van marathonlopers aan grote marathons in de daaropvolgende jaren. Na Berlijn volgen onder meer de marathons in Pauillac (Bordeaux), Venetië, Rotterdam, Schwarzwald, Reims, Dyon, Keulen en het Oostenrijkse Wörgl.
Na drie bescheiden edities van de baanwedstrijd ‘Grote Prijzen van Kerkrade´ in 1986, 1987 en 1988, ontstaat in 1989 het internationale Atletiek Gala Kerkrade. De wedstrijd komt op de internationale wedstrijdkalender te staan en krijgt een beschermde status. Veel atleten grijpen het AGK aan om de limiet te realiseren voor deel aan grote internationale toernooien. De wedstrijden worden door Studio Sport uitgezonden. In de loop der jaren wordt het steeds moeilijker om voldoende financiële middelen te verkrijgen voor een aansprekend deelnemers-veld. In 2001 valt dan ook het doek en wordt op 27 mei het laatste AGK in zeer bescheiden omvang gehouden. Veel stadionrecords dateren nog uit de tijd dat het AGK in het sportpark werd gehouden.
Voor het eerst brengt een Poolse groep uit Warschau, jongens en meisjes van 15 tot 24 jaar, van donderdag 27 tot zondag 30 september 1990 een bezoek aan Kerkrade en neemt onder meer deel aan de onderlinge clubkampioenschappen. Na aankomst op donderdag in het sportpark wordt eerst een kopje koffie gedronken en volgt het inkwartieren bij de gast-gezinnen. Een dag later is de ontvangst in het gemeentehuis van Kerkrade en wordt een bezoek gebracht aan Maastricht. ´s Avonds is een koud buffet in het sportpark. Op zaterdag zijn dan de onderlinge clubkampioenschappen. In de avonduren is een feestavond in het verenigingslokaal café De Hoots. Een jaar later volgt een tegenbezoek aan Poznan. De jaarlijkse Poolse uitwisseling vindt in 1996 voor het laatst in Kerkrade plaats.
Ton Smeets maakt op 10 en 11 mei 1991 zijn debuut in de 24 uursrace van Apeldoorn. De strategie van de ultraloper is rustig te beginnen en na elke 20 minuten even een paar passen wandelpauze, waarin gegeten en vooral gedronken kan worden. ´s Middags om twee uur is de start en de loop duurt tot hetzelfde tijdstip een dag later. Bij de ochtendschemer is Ton het 100 mijlpunt gepasseerd in 16.55.55 uur en ligt dan op de zeventiende plaats. Er is nauwelijks verval, de gemiddelde snelheden per 50 km Tussen de 150 en 200 km zakt het moyenne. De tijd op het 200 km-punt is 21.17.49 uur. Ton finisht na 24 uur met 224 km en 720 meter. In het totaalklassement wordt hij derde. Omdat hij ook lid is van de Duitse bond van ultralopers, de DUV, wordt Ton Duits kampioen in de klasse M35.
In samenwerking met vijf Belgische clubs neemt Achilles-Top in 1991 voor het eerst deel aan het Limburgs Cross Criterium (LCC). De crosscup wordt op 2 februari 1992 voor het eerst afgesloten met de Abdijcross te Rolduc. In 2004 komt een einde aan deze samenwerking.
De vereniging gaat vanaf 16 april 1992 met de senioren en junioren een week lang op trainingskamp in het Italiaanse Riccione.
Eerste NK berglopen
Achilles-Top organiseert zondag 19 juli 1992 op de steenberg van de voormalige staatsmijn Wilhelmina het officieus NK berglopen. Op de steenberg Wilhelmina is de temperatuur 29 graden en de luchtvochtigheid hoog, een atmosfeer als op de Alpe de Huez. Laat nu juist op die dag in de Tour de France deze koninginnerit worden verreden. De vrouwen komen als allereerste aan de beurt voor hun 7.550 meter. Achilles-Top telt twee deelneemsters. Jacky Winkelman wordt negende en Hannie Lindelauf elfde. Bij de mannen op de korte afstand van 7.550 meter wordt John Verhiel derde en Bert Nillesen zevende. Op de lange loop over 14,7 km verrast Wil Jung met een achtste plaats. Hij blijkt zich goed te hebben voorbereid op deze bergloop. Hij kent de omgeving van de steenberg op zijn duimpje, het parcours ligt bijna letterlijk in zijn achtertuin.
In de kantine van Achilles-Top in het sportpark vindt zondag 3 januari 1993 de eerste nieuwjaarsbijeenkomst plaats. Een initiatief van enkele lange afstandlopers. Het begin van een traditie die later is uitgegroeid tot het jaarlijkse Nieuwjaarsontbijt van de vereniging.
Met pijn in het hart heeft het bestuur moeten besluiten om de afdeling Ransdaal met ingang van 1 april 1993 op te heffen. Er is geen voldoende uitbreiding van het aantal leden. De jeugd die overblijft, wordt naar Kerkrade vervoerd.
De beslissing om de ZOL-Centrumloop op 17 juli 1993 in het centrum van Kerkrade te houden, is een schot in de roos. In verband met het Wereld Muziek Concours zijn er op de Markt duizenden mensen die voor de meer dan 300 deelnemers voor een mooie sfeer zorgen.
Na Ransdaal besluit het bestuur per 1 januari 1995 ook de afdeling Landgraaf op te heffen.
Tijdens de opening van de gerenoveerde Nieuwstaart in Kerkrade en Herzogenrath, wordt op 7 mei 1995 de Eurode Estafetteloop (5x2000 meter) gehouden. Met een flinke groep van 17 personen is er van 21 maart tot 4 april 1997 in het warme Tunesië een trainingskamp.
Jo Jeurissen presenteert in de marge van het atletiekgala op 24 mei 1998 zijn eerste atletiekboek ´n rookende kogelstoter. Het gaat over de atletieksport in Limburg van 1875 tot juli 1941. Op 13 juni vindt in café De Hoots de extra presentatie plaats van het boek in de serie Historiek van de Limburgse atletiek. In oktober 1998 geeft hij in deze serie het tweede boek uit met als titel ‘een onoplettende rondenteller´ over de periode 1940 tot en met 1959.
De renovatie van de kunststofbaan krijgt op 19 maart 1998 in de gemeenteraadsvergadering van Kerkrade een verrassende wending. De kunststofaccommodatie krijgt geen forse opknap-beurt, maar er wordt een nieuwe baan aangelegd voor 1,2 miljoen gulden. Uit onderzoeken blijkt dat een opknapbeurt weggegooid geld is. De firma Arcadis/Heidemij sleept de opdracht in de wacht en besteedt het werk uit aan de Duitse firma gebroeders Becker. Deze firma heeft ook de atletiekbaan in het Akense Waldstadion aangelegd. Vooral wethouder Hub Bogman heeft zich sterk gemaakt voor de aanleg van de nieuwe kunststofbaan. Na het atletiekgala op 24 mei 1998 wordt gestart met de werkzaamheden. De officiële opening van de nieuwe kunststofbaan is op 19 september 1998.
Met vijf ploegen van telkens drie lopers wordt op 2 juni 1999 deelgenomen aan de 3x5 km estafetteloop in Simonskall (Eifel). Het drietal Jan Beckers, Jef Waltmans en Wim Sangen heeft een jaar eerder voor het eerst aan deze wedstrijd deelgenomen en is zo enthousiast, dat wordt besloten met enkele teams aan de start te verschijnen. De deelname aan de estafetteloop is in de daaropvolgende jaren en tot op heden een traditie geworden.
WK berglopen in Maleisië
Als enige Nederlanders worden de Achilles-Top-atleten Evert Gielen en Wohdeselassa Milkessa van 12-20 september 1999 uitgezonden naar het WK berglopen in Maleisië. Milkessa als nationaal kampioen berglopen en Gielen dwingt de selectie af bij een wedstrijd in augustus in het Italiaanse Suza. Als begeleiders gaan mee bondscoach George Jeremic en Inge van Aarst als Director Marketing WMRA. Jos Grooten brengt de twee atleten naar Schiphol en 36 uur later arriveren zij in hun hotel nabij de grootste berg van zuidoost Azië (Mt. Kinabalu 4108 meter). De afspraak is dat ze twee dagen hard trainen en dan gas terug-nemen. De wedstrijdloop over 12,5 km gaat over drie ronden, met een hoogteverschil van 900 meter. Evert Gielen loopt een fantastische wedstrijd. Als de lopers het regenwoud ingaan, ligt hij op de 25ste plaats. Hij loopt steeds meer naar voren. De bondscoach gaat tijdens de wedstrijd uit zijn dak. Evert finisht uiteindelijk als vijftiende. ,,Ja, dit is een wedstrijd waar alles op z ´n plaats valt. De vorm en het zelfvertrouwen is er, de begeleiding is perfect en de sfeer super", zegt Evert na afloop. Voor Milkessa verloopt de wedstrijd niet naar wens, resultaat een 61ste plaats.
De gemeente Kerkrade heeft een oriëntatienota met als titel ‘Visie-ontwikkeling sportpark en omgeving´ uitgebracht. In de raadszaal wordt op 24 februari 2000 aan alle betrokkenen de nota voorgelegd. Dat alles heeft te maken met de nieuwbouwplannen van het stadion van Roda JC. Er worden drie varianten gepresenteerd. Bij de varianten een en twee blijft het sportcomplex van Roda JC en Achilles-Top bestaan. Roda JC heeft immers behoefte aan een trainingscomplex. Bij variant drie wordt het sportpark opgedoekt en vervangen door nieuwbouw op een braakliggende strook grond van de voormalige mijn Willem Sophia aan de Schifferheiderstraat. Achilles-Top geeft de voorkeur aan variant een of twee. De combinatie atletiek en hockey in het stadion is onmogelijk, aangezien de technische nummers niet op kunstgras kunnen worden beoefend. De atletiekvereniging dient ook een pakket aan wensen in zoals de aanleg van een 8-baans sprintlaan, een dubbele aanloop voor speerwerpen en dubbele kogelstoot- en discuswerpringen en verlegging van de polsstokhoog- en verspringenbakken.
Het jaar 2001 staat in het teken van het 40-jarig jubileum van de vereniging met onder meer de organisatie van het NK veldlopen op 4 maart en de FICEP Spelen op 16-17 augustus.
FICEP staat voor Fédération Internationale Catholique d´Education Physique. Deelnemende landen aan het kampioenschap zijn Duitsland (DJK), Italië (CSI), Polen (KSSRP), Oostenrijk (OTuSU), Zwitserland (SUS), Tsjechië (OREL) en Nederland (NKS). Tijdens het nieuwjaarsontbijt op zondag 7 januari 2001 wordt burgemeester Jos Som geïnstalleerd tot nieuwe beschermheer van Achilles-Top. Hij volgt Thijs Wöltgens op.
Eugène Martineau verovert op 16-17 juni 2001 in het Zwitserse Schaffhausen een toegangsbewijs voor de tienkamp tijdens het EK onder 23 jaar in Amsterdam. Hij wordt bij het EK neo- senioren achtste met 7507 punten. Hij doet op 29-30 juni 2002 in het Poolse Bydgoscz tijdens de Superliga tienkamp Europacup een poging de EK-limiet op de tienkamp te halen. Deze staat op 7850 punten. Hij eindigt met 7681 punten op de zesde plaats. Geen limiet, maar wel een forse verbetering van zijn persoonlijk record. Later wordt hij alsnog geselecteerd voor het EK in augustus in München. Bij het tweede nummer, het verspringen, verzwikt hij zijn enkel, maakt de eerste dag nog wel af maar komt op de tweede dag niet meer aan de start.
Harde eisen aan gemeente
In een brief van 14 mei 2002 stelt het bestuur van Achilles-Top harde eisen aan de gemeente Kerkrade voor wat betreft het gebruik van het sportpark, samen met Roda JC. De brief zorgt voor een gesprek op 26 juni in het gemeentehuis. Het bestuur is met voorzitter René Aukens, secretaris Wim Sangen en penningmeester Ben Wagenvoort bij het gesprek aanwezig. ,,Wij vragen ons in alle gemoedsrust af waarom Achilles-Top uit het sportpark met zijn nieuwe kunststofbaan moet vertrekken en waarom de ontwikkeling van de vereniging voortdurend wordt gefrustreerd door activiteiten van een betaalde voetbalorganisatie. De ontwikkeling naar een bescheiden atletiekcentrum gaat minder geld kosten dan welke andere optie ook," voegt het bestuur hieraan toe. De brief van Achilles-Top wordt ondersteund door de Sportstichting Kerkrade. Aan het slot van het gesprek zegt wethouder Frans Krasovec: ,,Het streven naar één atletiekvereniging in Parkstad Limburg is op een dood spoor beland, omdat hij van de andere Parkstadgemeenten waar atletiekclubs zijn gevestigd, niets meer heeft vernomen. Ik ga nu snel en rechtstreeks met Achilles-Top en Roda JC werken aan een oplossing van de problematiek." De herfstlopen verhuizen op 17 november 2002 definitief naar het centrum van Kerkrade. De loop trekt 300 lopers. Later wordt de loop omgedoopt in Centrumloop en heet nu Stadsloop Kerkrade.
De veertigste Abdijcross op 25 januari 2004 te Rolduc wordt met ruim duizend deelnemers een groot succes. Bij de finish staat een extra royale feesttent, is er voor de genodigden een brunch in de abdij en wordt nabij de finish door beschermheer burgemeester Jos Som, samen met de voorzitster van het jubileumcomité Ine Aasted-Madsen en Achilles-Top-voorzitter Noël Quaedvlieg een herdenkingsplaquette onthuld. De vier Abdijcross-jubilarissen Jo Jeurissen, Toon Toussaint, Frans Bost en Fons Lochtman, krijgen een miniplaquette.
In het Pinksterweekend van 29-30 mei 2004 behaalt tienkamper Eugène Martineau in het Oostenrijkse Götzis de limiet voor deelname aan de Olympische Spelen in Athene. Hij wordt tiende met 8082 punten en voldoet aan de eis van NOC*NSF. De tienkamper beleeft op maandag 23 augustus 2004 een horrordebuut op de Olympische Spelen in Athene. Versteend, verbijsterd en verslagen. Tien keer draait hij de film terug, twintig keer. Hoe kan dit in godsnaam gebeuren? Met drie ongeldige pogingen bij het kogelstoten verprutst de jonge Kerkraadse atleet in één klap zijn klassement. En de dag is nog goed begonnen met 10.99 seconden op de 100 meter, maar een matige vertesprong van 6.84 meter. Na het drama bij het
derde onderdeel, het kogelstoten, maakt hij een hulpeloos gebaar en verdwijnt in de catacomben. Daar duikt hij in de armen van zijn coach Joachim Schulz. Ondanks alles zet hij de tienkamp voort Tot overmaat van ramp breekt op de tweede bij het polsstokhoogspringen zijn stok. Met een andere stok springt hij nog 4.80 meter. Zijn puntentotaal wordt 7185 en hij wordt daarmee negenentwintigste.
Verbouwing klaar
Na maanden van overleg, wordt eindelijk in 2004 begonnen aan de bouwwerkzaamheden in het stadion. Op 26 september wordt in het bijzijn van onder andere wethouder Hans Bosch en beschermheer Jos Som de accommodatie na de verbouwing officieel heropend. Bij deze gelegenheid wordt bij de ingang een nieuwe naamplaat onthuld.
De vereniging start in 2005 met het aanbieden van sportief wandelen en Nordic Walking op zondagmorgen en woensdagavond onder leiding van Corry Kroon. Later krijgt zij assistentie van Anita en Herman Wouters.
Eugène Martineau lukte het in 2004 zich in Götzis te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Athene. De Hypo-meeting in Götzis staat van 28-29 mei 2005 opnieuw op zijn programma. De wedstrijd begint voortreffelijk met 10.96 seconden op de 100 meter en 7.39 meter bij het verspringen. De tweede dag begint met 15.01 seconden op de 110 meter horden en als klapper springt hij met de polsstok 5.00 meter. Zijn puntentotaal van 8114 is goed voor een zesde plaats. Het NOC*NSF beloont deze prestatie met de A-status tot 1 januari 2007, waardoor de tienkamper gebruik kan maken van voorzieningen die eerder buiten bereik zijn. Bovendien kwalificeert hij zich hiermee voor het WK van 6-14 augustus 2005 in Helsinki. Een vervelende blessure belet hem om in Helsinki een goede prestatie op de tienkamp neer te zetten. Kunstenaar Lou Thissen uit Landgraaf maakt van de tienkamper een prachtig schilderij. De Kerkraadse atleet wordt kleurrijk afgebeeld, zittend in de startblokken. Later worden van het schilderij zeefdrukken gemaakt die verkocht worden door de Stichting Steunfonds Atletiektalenten, die de tienkamper met raad en daad bijstaat om zijn hoge ambitie waar te kunnen maken.
In 2005 is bij het trainerskorps van de loopgroepen het initiatief geboren om mee te doen met het Start to Run project voor beginnende lopers. Binnen zes weken worden lopers en loopsters ‘klaargestoomd´ om tijdens de Maastrichts Mooiste op 24 april 2005 de 5 km tot een goed einde te brengen. Aan het project doen ruim veertig deelnemers mee. Enkelen worden later lid van de club. In het najaar is een tweede Start to Run project. Deze sessies worden in de daaropvolgende jaren telkens herhaald.
Lars Curfs wint twee keer brons tijdens het open EK voor atleten met een beperking van 22-27 augustus 2005 in Helsinki op de 100 en 200 meter in de klasse T38.
In het kader van het 900-jarig bestaan van het wijnstadje Mayschoss wordt op 18 juni 2006 een estafetteloop van Kerkrade naar Mayschoss gehouden. Zondagmorgen om 7 uur is het verzamelen op de binnenplaats van Rolduc. Samen met de lopers van drie zusterverenigingen uit Herzogenrath en omgeving staan aan de start: Rik van Hooren, Nico Bonfrere, Leo Debij, Cor Vaessen, Theo Dirven en Sandra Douven. Er wordt in drie groepen gelopen. Alle lopers vertrekken om 7.30 uur van Rolduc naar Herzogenrath, waarna twee groepen met busjes naar hun bestemming worden gereden om daar aan de estafetteloop beginnen. Om 12.00 uur arriveert iedereen in Mayschoss. Na een ijskoude douche geniet het gezelschap in een wijnkelder van een maaltijd en glas wijn. Uitgedost met een fraai Eurode t-shirt wordt nog deelgenomen aan een optocht door het stadje.
Eugène Martineau wordt tijdens het EK in Götenborg 2006 na een degelijke tienkamp elfde met 8035 punten. Frans Boumans is de eerste atleet van Achilles-Top die deelneemt aan een WJK (WK voor junioren). In Beijing begint hij 16-17 augustus 2006 aan het avontuur op de tienkamp. Hij eindigt met 7110 punten als zeventiende op dit wereldtoernooi.
Mokerslag
Het bestuur en de leden treft op 19 juli 2007 een mokerslag. Iedereen is dagen aangeslagen. Na een kortstondig ziekbed is medeoprichter en erevoorzitter Jo Jeurissen overleden. Wie Achilles-Top zegt, die zegt ook Jo Jeurissen, het boegbeeld van de vereniging en de Nederlandse en Limburgse atletiekwereld. Wat enkele weken geleden aanvoelt als een hardnekkige griep, is binnen vijftien dagen uitgemond in een nachtmerrie: diagnose longkanker. Jo heeft voor iedereen altijd een luisterend oor en is een uitgesproken man van de baanatletiek. De vereniging kan ten alle tijden bij hem terecht en in moeilijke perioden gaat hij voorop in de strijd onder het motto: dat moet bij Achilles-Top toch kunnen slagen. Zijn kennis van de atletiek is enorm. Twee boeken schrijft hij over de historie van de
Limburgse atletiek. Achilles-Top rouwt. Hij heeft groot respect voor atleten die topprestaties leveren. Maar het is de wil van Jo om de club verder te besturen en te leiden naar nieuwe successen. Een verenigingman van het eerste uur. Zij die Jo hebben gekend, zullen hem op gezette tijden in hun geheugen terugroepen: zoals Jo is. De een wat meer, de ander wat minder. Maar niemand zal binnen de vereniging en ook de andere atletiekvrienden de man met zijn ingetogen, aimabele karakter vergeten.
In het AMC in Maastricht overlijdt op 27 september 2007 Lambert Vulkers, al jaren een trouw lid van de materiaalploeg. In de ploeg neemt d´r Lambeat een bijzondere plaats in.
Glenn Gentle wordt op 18 maart 2008 in het Franse Clermont-Ferrand wereldkampioen indoor vijfkamp masters M55. Hij scoort een totaal van 3893 punten. Ruim voldoende om nummer twee, de Pool Julian Pelka, en de bronzen Duitser Hans Rudolf Sammet achter zich te houden. De wereldkampioen loopt de 60 meter horden in 9.70 seconden en verbetert daarmee het nationaal record op dit onderdeel. Glenn Gentle is Europees recordhouder met 4103 punten. Clubgenoot Hans Smeets wint drie keer brons tijdens dit WK. Op de 800 meter, 1500 meter en met de nationale ploeg op de 4x200 meter estafette, een nieuw nationaal record. Wim Smit maakt zijn debuut op de vijfkamp M50 met een negende plaats.
Eugène Martineau wordt in de World Challenge meerkamp op 30 mei-1 juni 2008 in het Oostenrijkse Götzis negende op de tienkamp met 8161 punten. Hij komt 5 punten tekort voor deelname aan de Olympische Spelen in Beijing. In het Duitse Ratingen op 21-22 juni maakt hij zijn Olympische kwalificatie waar door als vijfde te eindigen met 8233 punten. In de World Challenge tienkamp 2008, de drie beste tienkampen mannen, wordt Eugène Martineau zesde met 24.449 punten. De gemeente Kerkrade besluit in 2010 tienkamper Eugène Martineau financieel te gaan ondersteunen op weg naar zijn hoofddoel: deelname aan de derde Olympisch Spelen in Londen 2012. Hij wordt als tegenprestatie ingezet bij activiteiten om de jeugd te stimuleren meer te gaan sporten en het uitdragen van de naam Kerkrade.
Gouden jubileumfeest
Achilles-Top houdt op zaterdag 16 april 2011 in het Catharinahoes een groots gouden jubileumfeest met receptie en reünie. De vereniging telt op dat moment drie gouden jubilarissen: Tiny Kessels- Pluymen, Herman Theunissen en Leon Jeurissen. Laatstgenoemde krijgt door burgemeester Jos Som een koninklijke onderscheiding uitgereikt. Verder zijn er nog acht robijnen jubilarissen: Karel Arnolds, Arno Last, Jo Hanssen, Jo van Hoof, Hans Merx, Bèr Smit, John Stoffelen en Marcel de Veen; en zilveren jubilaris Lennert Elands. Bij de huldigingen worden ook de eerste trainer Fons Lochtman en de secretaris van het eerste uur Frans Bost betrokken. Ook wordt een jubileumboek ‘Vijftig jaar AV Achilles-Top Kerkrade e.o.´ door Leon Jeurissen gepresenteerd. Na dit officiële jubileumfeest volgt nog een zeer geslaagd atletiekcongres op 2 juli 2011 in het conferentiecentrum Rolduc met als thema ‘Een leven lang sporten door jong en oud´. Ook de Stadsloop op 16 oktober 2011 krijgt vanwege het 50-jarig bestaan van de vereniging een speciaal tintje door rond deze loop extra activiteiten te houden in het kader van werving, binding en vernieuwing.
(een uitgebreide historie van atletiekvereniging Achilles-Top in woord en beeld is terug te vinden in het jubileumboek ‘Vijftig jaar AV Achilles-Top Kerkrade e.o. 1961-2011´. Het boek heeft als registratienummer ISBN/EAN 978-90-9026144-7).